مشکل رزولوشن پایین در اوبونتو پس از نصب درایور NVIDIA

جستجو در بین انجمن‌های لینوکسی فارسی هم نتیجه‌ای جز وارد کردن دستی رزولوشن در بر نداشت‌. اما این کار اصلا تغییری در تنظیمات Nvidia Settings ایجاد نمی‌کرد‌. سر انجام کاشف جور دیگری به عمل آمد‌. یعنی اصلا مشکل سر این قسمت زیری نبود‌:

Section "Screen"

DefaultDepth 24

SubSection "Display"

Depth      15

Modes      "1152x864" "1024x768" "1024x600" "800x600" "768x576" "640x480"

EndSubSection

که دوستان می‌گفتند باید دستی رزولوشن‌های جدید را وارد کنم‌. مشکل اینجا بود که NVIDIA در هنگام نصب مانیتور مرا شناسایی نکرده بود در نتیجه VertRefresh و HorizSync ای که برای مانیتور Unknown نشان می‌داد اصلا قدرت نمایش رزولوشنی بالاتر از 800x600 را نداشت‌. پس باید به صورت دستی این قسمت را تغییر می‌دادم‌. در زیر نمایی از کد را می‌بینید‌:

Section "Monitor"

Option       "CalcAlgorithm" "XServerPool"

DisplaySize  331 207

HorizSync    30-62

VertRefresh  43-60

UseModes     "Modes[0]"

EndSection

کد های بالا از فایل کانفیگ سیستم من نیست‌، ولی چند نکته هست که باید بهش توجه داشته باشید‌: یک اینکه باید HorizSync و VertRefresh رو در بخش Section "Monitor" تغییر بدید‌. نکته مهم بعدی اینه که این مقادیری که برای این دو متغیر در اینجا قرار داده شده رزولوشن مانیتور شما رو در حالت عادی برای 1152x864 آماده می‌کنه ولی تا چند رزولوشن بالاتر هم پشتیبانی می‌کنه‌. و سه این‌که خیلی مراقب تغییر این اعداد باشید‌. اول از فایل کانفیگتون یه بک آپ بگیرید‌، بعد این‌ها رو تغییز بدید‌. اگر دیدید که مانیتور Out Of Range شد کافیه که اون فایل بک آپ رو برگردونید‌.

در کل کار آسونیه فقط یکم باس قلق سیستم دستتون باشه‌. برای این‌که بیشتر موضوع رو درک کنید‌، به لینک‌های زیر یه نگاه بندازید‌:

Linux find out monitor VertRefresh values and HorizSync rate with ddcprobe

Resolution 1152x864 not possible

مشکل با Windows Write Protection

یکی از مسخره‌ترینشان هنگامی‌است که شما حافظه‌ای خارجی ( برای من هر نوع حافظه از طریق USB ) را به سیستم وصل می‌کنید‌، ویندوز نمی‌تواند چیزی روی آن ذخیره کند و یا از آن پاک کند‌، این مشکل طبق معمول تمام مشکلات مایکروسافت اسم با ‌کلاسی دارد تا پیدا کردن راه حلش در گوگل آسان باشد‌. اسم این مشکل Windows Write Protection است‌. اما راه حلی که این بار در گوگل یافتم عملا کاربردی نداشت‌. خلاصه‌ی این راه حل در تصویر زیر معلوم است‌:

حالا خود راه حل هم این‌جاست‌. خواندنش خالی از لطف نیست‌. اما در عمل کاربردی ندارد‌.

اما برای رفع این مشکل راه حل سر‌ راست تری هم هست که اتفاقا کاربردی است‌:

بر روی هر درایوی که این مشکل را داشت کلیک راست کرده در properties سر‌برگ Sharing را انتخاب کنید‌. روی کلید Advanced Sharing کلیک کنید و باز هم کلید Permissions را فشار دهید‌. دقت کنید که تمامی اختیارات را به کاربر حاضر در سیستم داده باشید‌، یعنی Full Control در حالت Allow باشد‌.

همین‌! تمام شد‌. اما اگر باز هم جایی یا فایلی اخطاری داد که شما اجازه‌ی دسترسی ندارید کافیست که با یوزر اصلی همین قسمت‌ها را در فایل اصلی انگولک کنید‌. خلاصه این که راه حل پرمیشن‌های غیر مجاز تو ویندوز 7 یه جایی همین جاها قایم شده‌.

آی پد اپل در بازار ایران

دیجی‌کالا که رسما یکی از بزرگترین فروشگاه‌های اینترنتی داخل کشور است این محصول اپل را با قیمتی برابر با یک میلیون و صدو نود هزار تومان برای مدل WiFi 32GB به فروش می‌رساند (+)‌. حال این که همین محصول در آمریکا به قیمت 599 دلار‌ (‌یعنی حدود 6065474 تومان به ازای دلاری 10126 تومان که قیمت امروز این ارز است ) عرضه می‌گردد (+)‌.

حال تراژدی از آنجا شروع می‌شود که شما نه تنها برای داشتن این محصول 32 گیگابایتی مبلغی بیش از نسخه‌ی 64 گیگابایتی می‌پردازید‌، بلکه مبلغ پرداختیتان از آن‌چه برای 64 گیگابایتی با قابلیت استفاده از شبکه 3G هم که قرار است در هفتم ماه می عرضه شود بیشتر است‌‌، یعنی محصولی که 829 دلار ارزش دارد‌.

حال اگر جزو مرفهین بی‌درد جامعه هستید و یک و دو دهم میلیون تومان پول خرد در جیبتان سنگینی می‌کند می‌توانید این محصول رویایی اپل را که فقط می‌تواند از شبکه Wi-Fi 802.11a/b/g/n به اینترنت متصل شود خریداری کنید و از آن‌جایی که این شبکه مثل نقل و نبات در ایران فراوان است برای پز دادن از آن استفاده کنید‌.

قطعی اینترنت کشور همچنان ادامه خواهد داشت

مشکلاتی که هم‌اکنون شاهد آن هستیم طبق گفته‌ی سایت ارتباطات زیر ساخت در مسیری 20 هزار کیلومتری از کابل SMW 4 رخ داده و احتمالا قطعی‌ها به نقل قول از DU اپراطور این کابل به جای 5 روز بین یک هفته تا ده روز ادامه خواهد داشت‌. که این مشکلات به صورت‌هایی مانند قطعی اینترنت به صورت کامل در پاکستان و یا افت سرعت اینترنت در ایران روی می‌دهند‌.

همچنین اطلاعاتی در ویکیپدیا در رابطه با این کابل پیدا کردم که در نوع خود جالب است‌. کابل SMW 4 با طول تقریبی 18800 کیلومتر ( که نمی‌دانم چرا در سایت ارتباطات زیر ساخت ذکر شده که قطعی در مسیری 20 هزار کیلوتری یعنی 1200 کیلومتر بیشتر از طول واقعی کابل رخ داده ) از کشور‌های : سنگاپور‌، مالزی‌، تایلند‌، بنگلادش‌، هند‌، سریلانکا‌، پاکستان‌، عمارات متحده عربی‌، عربستان‌، سودان‌، مصر‌، تانزانیا‌ و فرانسه‌ عبور کرده‌، یعنی عملا ایران از یکی از انشعابات این کابل استفاده می‌کنه‌! برای دیدن این مسیر می‌توانید به تصویر زیر رجوع کنید‌:

خوب انگار بلایای طبیعی برای اینترنت کشور همچنان دست بردار نیست و حالا حالا‌ها ادامه داره‌. واقعا مسئولین کشور کی می‌خوان به فکر مسیر‌های مطمئن‌تری برای اینترنت کشور باشن‌. در ضمن از قرار ما به غیر از این کابل از دو کابل دیگه هم استفاده می‌کنیم که کاراییشون همین الان هم معلومه‌. به امید بازگشتن وضع عادی به اینترنت کشور‌.

تراژدی زبان فارسی در وب

برای شروع داستان پیشنهاد می‌کنم این مقاله از سایت دانشگاه شریف را بخوانید‌: « فاجعه‌ی وب فارسی و یا چرا فیزیک با فیزیک فرق دارد‌؟ »‌. اصل داستان بسیار ساده است‌، اما از آن‌جا که اصول به طور کامل رعایت نمی‌شوند‌، تنها توانسته‌اند دو‌گانگی‌ها را بیشتر کنند‌. از آنجا که حتی دانشجو‌های رشته‌ی کام‍یوتر‌مان هم تایپ را در حد اکابر نمی‌دانند این موضوع درد‌ناکتر می‌شود‌!

از طرف دیگر با توجه به تلاش مسئولین‌، که به هر نحوی سعی دارند که کلمات وارد شده از زبان‌های غربی را از فارسی خارج کنند ولی هیچ تلاشی برای نمونه‌های عربی نمی‌کنند و یا حتی دست به نوعی فرهنگ‌سازی برای اجرای درست رسم‌الخط فارسی در برنامه‌هایشان ندارند‌، باز هم این جامعه‌ی پویای وب فارسی است که باید دست به این فرهنگ‌سازی بزند‌. خوشبختانه تا این‌جای کار بلاگر‌های با تجربه و تمامی کاربران نور چراغ خورده‌ای‌! که به نحوی به تولید محتوا در وب فارسی مشغولند سعی می‌کنند به این اصول پایبند باشند که دلیل عمده‌اش بر می‌گردد به سری مطالب « غلط ـــــ نامه » وبلاگ خوابگرد که به کاربردی‌ترین نحو ممکن در چند ارسال این قوانین را مرور کرده‌. به همه‌ی تازه واردان حوزه‌ی وبلاگ‌نویسی پیشنهاد می‌کنم حتما این مطالب را بخوانند‌.

اما مشکل بعدی بر می‌گردد به استاندارد فارسی صفحه کلید ویندوز‌! در توزیعات گنو /  لینوکس این مشکل مدت‌هاست که به بهترین نحو ممکن حل شده‌. ولی مایکروسافت هنوز هم تلاشی در این زمینه انجام نداده و همان استاندارد قدیمی را اجرا می‌کند‌. لایوت‌هایی هم که در سطح وب پراکنده شده‌اند نیز تماما کامل نیستند‌، مخصوصا این نوعی که خودشان به صورت اتوماتیک همه‌ی مراحل را انجام می‌دهند‌. یکی ویرگول ندارد آن یکی هم حرف « پ » را هنوز در جای قدیمی‌اش می‌چسباند‌! اما بهترین لایوتی که استفاده کردم که دقیقا شبیه نسخه‌ی لینوکسی عمل می‌کند مربوط می‌شد به این روش که بر  پایه‌ی لایوت فارسی وب شریف نصب می‌شد‌.

این لایوت مسخره‌ی استفاده شده توسط مایکروسافت بحران را تا حدی پیش برده که حتی شرکت‌های وطنی تولید کننده‌ی کیبورد هم کلید‌ها را جابجا چاپ می‌کنند و بیشتر به این گمراهی دامن می‌زنند‌. تا به حال فکر کنم فقط کیبورد فراسی شرکت فراسو باشد که کلید‌های فارسی را در جای درست چاپ کرده که آن هم بیشتر به درد عمه‌ی گرامشان می‌خورد چون چاپ انگلیسی روی کیبورد ندارد‌!

تا این‌جای کار به کنار اما موضوع اصلی بحثم بر می‌گردد به دو پروژه‌ای که در وب فارسی شروع به کار کرده‌اند که واقعا از طراحانشان از همین‌جا تشکر می‌کنم‌. اولی وب‌سایت رسانه‌ساز است که جدای از اینترفیس کور کننده‌اش -‌یه خاطر آن خط آریال کذایی در ویندوز‌! - مطالب مفید و بسیار کاربردی‌ای در زمینه‌ی تولید محتوای فارسی در وب ارائه کرده‌، و از طرفی سعی کرده کاربران را با نرم‌افزار‌های آزاد مورد استفاده در این عرصه آشنا کند که در نوع خود کاری قابل ستایش است‌.

پروژه‌ی بعدی که انتظار دارم بیشتر از این پیشرفت کند‌، ولی در همین حدش هم در وب فارسی وجود نداشت پروژه‌ی استاندارد سازی وب پارسی است که پایگاه‌های فارسی ثبت شده را از نظر استاندارد‌هایی مورد بررسی قرار می‌دهد و در پایان با ارائه‌ی امتیازاتی رتبه بندی می‌کند‌. در ضمن کتابی هم توسط این پایگاه منتشر شده که اطلاعات مفیدی در رابطه با استاندارد‌سازی دارد (‌+‌).

این همه گفتم این را هم در پایان اضافه کنم که خیلی وقت است روی دلم سنگینی می‌کند‌! پایگاه زیر‌نویس فارسی در بخش دانلودش برای قسمت نظرات قانون گذاشته که حتما فینگیلیش یا انگلیسی تایپ کنید! در صورتی که از تایپ فارسی استفاده کنید حذف خواهد شد‌! (+) توجه کردید‌؟ یکی از پایگاههایی که باید این اصول اولیه را بیشتر از بقیه مورد استفاده قرار دهد این چنین رفتاری دارد‌. حالا اگر باز خواسته بود فقط به انگلیسی بنویسیم یک بحث جدایی بود که زیاد هم بد نبود ولی این زبان فینگیلیش که قاتل بالفطره‌ی رسم‌الخط فارسی است اصلا قابل تحمل نیست‌.